Nederlands
Kampioenschap
Maasheggenvlechten

volgende editie: zondag 10 maart 2019

Maasheggenvlechten in de ijzige kou!

De Loerangelclub na een ochtend hard werken!

Maasheggenvlechten in de ijzige kou!

di 27 feb 2018, 

OEFFELT | Vlak na de carnaval, op een winterse donderdagochtend, kleed ik mij extra warm aan. Ik ga namelijk maasheggenvlechten! Een bijzondere traditie uit deze regio waar dit jaar voor de dertiende keer een Nederlands Kampioenschap aan gewijd wordt.

Door: Aileen van Tilburg

Het is koud, er ligt zelfs een laagje sneeuw. Voorzichtig rijd ik met mijn auto over een drassige zandweg in Oeffelt. Vlechter Theo van Lankveld gaat mij voor op de fiets. Het is er prachtig. Rust, ruimte en mooie natuur. Tien vlechters van de zogenaamde 'Loerangelclub' zijn druk doende. "We zijn met twintig personen", legt Theo uit. "Vanaf oktober vlechten we wekelijks. Alleen als het snoeihard regent, gaan we niet. Maar dat is nog maar één keer voorgekomen."

Gewapend met dikke handschoenen, veiligheidsbril en -pet mag ik aansluiten bij de ervaren vlechters Bert Guntlisbergen en Harm van Es. Ik krijg meteen een zaag in mijn handen gedrukt. "Aan de slag dan maar", zegt Harm opgewekt. "Maar ik weet nog helemaal niet wat precies de bedoeling is", sputter ik een beetje tegen. "Nou, je zaagt deze takken bijna helemaal af, daarna buig je ze om met behulp van een hiep en dan vlecht je er een heg van", legt Bert uit. Ik begin onhandig met zagen. Achter mij hoor ik de mannen grinniken. "Ja gaat goed. Roep maar als je klaar bent", grapt Harm. Eerlijk is eerlijk, het valt best wel tegen. De takken zijn behoorlijk dik en het duurt even voordat ik er bijna doorheen ben. Gelukkig zijn Bert en Harm behulpzaam en helpen ze een stukje met de laatste loodjes. Ook het ombuigen van de tak vergt behoorlijk wat kracht. Het is mij al snel duidelijk dat dit een tijdrovend karweitje is! "Waarom gebruiken jullie geen elektrisch gereedschap? Dat gaat toch veel sneller?", vraag ik. "Maasheggenvlechten is een oude ambacht. Wij doen het zoals ze het hier vroeger deden. Toen werd er overigens wel eens een bijl gebruikt, maar dat doen wij niet in verband met de veiligheid", legt Harm uit. "Wat als ik het fout doe?", vraag ik. "Dan heb je geluk dat de meidoorn heel wat kan hebben!", zegt Bert.
Later tijdens de koffie geef Wim van Lanen mij meer uitleg over het oude ambacht. "Tot 1920 werden de heggen gevlochten zodat het vee er niet door kon. Daarna werd het prikkeldraad uitgevonden. Nu is het vooral mooie natuur en bijzondere cultuur." Het vlechten vereist heel wat vakmanschap. "Het is belangrijk voor de groei van de heg dat er genoeg licht bij kan. Dus de heg moet niet te dik worden, maar ook niet te dun, want dat is 'ie niet veekerend. Daarnaast gebruiken wij hier in Oeffelt alleen eigen materiaal. Dus geen hout 'van buitenaf'. Overigens zijn er heel veel verschillend manieren om de heggen te vlechten. De Engelse doen het weer totaal anders. Tijdens het NK hanteren we de regels van hier."
Het is mij duidelijk dat het een intensieve, maar rustgevende bezigheid is. En die 'Loerangelclub' is hartstikke gezellig. Tevreden loop ik terug naar mijn auto over de zompige kleigrond. Ik veeg wat modder van mijn mouw en stap ik mijn auto. Slippend rijd ik weg. De warme kop koffie op de redactie even later smaakte nog nooit zo goed!

NK
Het dertiende NK Maasheggenvlechten wordt op zondag 11 maart gehouden bij het Veerhuis in Oeffelt. Er wordt dan gestreden om de felbegeerde Gouden Hiep. Voor de bezoekers is er volop vermaak. Er zijn verschillende stands en ook volop activiteiten voor kinderen. Meer info op www.maasheggen.nl.